Ο.Τ.Ε.: “και ζήσαμε εμείς καλά… κι αυτοί καλύτερα”

Μαΐου 22, 2008

Αναδημοσιεύω από το: http://wizy.blogspot.com

Πολύ καλά τα λέει το παλικάρι και χρόνια του πολλά για χθες…!

Ο.Τ.Ε.: “και ζήσαμε εμείς καλά… κι αυτοί καλύτερα”


Ακούω, βλέπω, διαβάζω το τελευταίο διάστημα για τον Ο.Τ.Ε. και την επικείμενη -πλέον δεδομένη- “διπλή” πώληση του στον γερμανικό κολοσσό Deutsche Telekom. Και λέω “διπλή” -για όσους δεν έχουν σχετική ενημέρωση- γιατί το θέμα αφορά εν πρώτοις την πώληση του συνόλου των μετοχών του 19.99% του Ο.Τ.Ε. που είχε ήδη στην κατοχή του ο όμιλος M.I.G. (Marfin Investment Group), καθώς επίσης και ένα extra 3% που θέλει να αποκτήσει από το σύνολο του 28% που κατέχει το ελληνικό δημόσιο. 23% λοιπόν. Τόσο είναι το συνολικό ποσοστό στο οποίο θα φτάσει λίαν συντόμως η DT.

Για να καταλαβαίνουμε και τι λέμε, ό,τι κάνει η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή είναι να πουλάει ένα 3% από το 28% που συνολικά κατέχει, ακόμη. Το υπόλοιπο 19.99% η DT το απέκτησε από τη MIG. Γιατί τόσος ντόρος λοιπόν;

Μα για το management φυσικά. Μέχρι σήμερα, ο εκάστοτε manager του ΟΤΕ, ουσιαστικά “διορίζονταν” από την εκάστοτε κυβέρνηση. Αυτό σημαίνει πως η κυβέρνηση χρεώνονταν ως πολιτικό κόστος όλες τις ζημίες και τα παθητικά που υπήρχαν κάθε χρόνο από την κακοδιαχείριση, τις παραλήψεις, τις παράπλευρες απώλειες, τον διευρυμένο ανταγωνισμό λόγω αλλαγής της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με την απελευθέρωση των τηλεπικοινωνιών, ακόμη ακόμη και τις τρικλοποδιές των σωματείων και των ίδιων των εργαζομένων.

Και γιατί, αφού η MIG κατείχε μέχρι πρότινος το 19.99% των μετοχών, δεν έδιναν το management σε αυτούς; Γιατί έπρεπε να πουλήσουμε άλλο ένα 3% στους Γερμανούς για να τους παραχωρήσουμε και το management;

Ο κ. Αλογοσκούφης δήλωσε στη Βουλή ότι η MIG δεν ήταν κατάλληλος εταίρος για να αναλάβει το management, μιας και δεν είναι τηλεπικοινωνιακός, αλλά επενδυτικός όμιλος. Ανεπαρκής εξήγηση; Ίσως. Στα δικά μου μάτια -αν και μπορεί να είμαι τελείως εκτός κλίματος- φαίνεται ότι η κυβέρνηση δεν ήθελε απλώς να ξεφορτωθεί το management με την πρώτη ευκαιρία. Ήθελε να το δώσει σε κάποιον που σίγουρα δεν θα της επιφύλασσε δυσάρεστες εκπλήξεις στο μέλλον με τους χειρισμούς του. Και η DT, ένας πραγματικός ηγέτης στην Ευρώπη σε θέματα τηλεπικοινωνιών, εκ πρώτης όψεως φαίνεται να πληρεί αυτή την προϋπόθεση.

Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά. Θέλετε να δείτε όμως τα χάλια μας;

Ας δούμε τη μετοχική σύνθεση της Deutsche Telekom:

51% κατέχουν διάφοροι επενδυτικοί όμιλοι
15% κατέχει το γερμανικό δημόσιο
17% κατέχει η KfW Bankengruppe (γερμανικός τραπεζικός όμιλος που ελέγχεται κατά 80% από το γερμανικό δημόσιο)
17% κατέχουν διάφοροι μικροεπενδυτές

Κοινώς, τη μερίδα του λέοντος (38%) του ελέγχου κατέχουν γερμανικά συμφέροντα, 31% άλλα ευρωπαϊκά, 28% αμερικάνικα – καναδικά και ένα 3% τέλος οι τρίτες χώρες.

Πάμε και στα δικά μας; Ιδού η μετοχική σύνθεση του Ο.Τ.Ε.:
(αναθεωρώ τα δεδομένα του παραπάνω συνδέσμου, καθότι η σελίδα έχει να ανανεωθεί μισό χρόνο ήδη…)

66.8% κατέχουν διάφοροι επενδυτικοί όμιλοι
28% κατέχει το ελληνικό δημόσιο
5.2% κατέχουν διάφοροι μικροεπενδυτές

Μετά την πώληση του 19.99% από τη MIG στην DT, η κατάσταση διαγράφεται ως εξής: 60.29% ελέγχουν ευρωπαϊκά και διεθνή συμφέροντα, ποσοστό που θα ανέβει στο 63.29% μετά και την ολοκλήρωση της πώλησης του 3% από την κυβέρνηση στη DT, ενώ το υπόλοιπο 36.71% θα ελέγχουν χοντρικά τα ελληνικά συμφέροντα, ποσοστό που αντίστοιχα θα πέσει στο 33.71% μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας.

Θέλετε την άποψή μου; Καλώς να πουληθεί. Καλώς να ορίσουν οι Γερμανοί.

Κουράστηκα τόσα χρόνια να πληρώνω και να μην έχω υπηρεσίες, κουράστηκα να παίζουν με τη νοημοσύνη μου, κουράστηκα για να γίνει κάπως η δουλειά μου να στέλνω καταγγελίες στην Ε.Ε.Τ.Τ. και να μου απαντάνε μετά από 6 μήνες, χωρίς να μου λύνουν το πρόβλημα ουσιαστικά.

Κουράστηκα να ακούω βαριεστημένους υπαλλήλους στο βλαβοληπτικό, κουράστηκα να με αντιμετωπίζουν σαν ανίδεο απλά και μόνο για να με ξεφορτωθούν, κουράστηκα να με στέλνουν απ’ τον Άννα στον Καϊάφα δίνοντάς μου δίκιο ο ένας και βγάζοντάς με τρελό ο άλλος.

Και τέλος πάντων δεν είναι ανάγκη ο ΟΤΕ να φτάσει στο χάλι της Ολυμπιακής. Αφού δεν είμαστε ικανοί ως Έλληνες και δεν έχουμε την κατάλληλη παιδεία στο να εξυπηρετήσουμε τον άλλο και όχι απλώς να διεκδικούμε για να πάρουμε μεγαλύτερο εφάπαξ, λιγότερες ώρες, καλύτερες παροχές και παχυλότερη σύνταξη, ας είναι. Να τον πάρουν. Να τον πάρουν, μπας και δούμε επιτέλους τίποτα να φτιάχνει σ’ αυτόν τον τόπο.

Υ.Γ. Ενστάσεις δεκτές, αλλά μην πυροβολείτε τον blogger. Ευχαριστώ.


Τι αστυνομία θέλουμε‏…

Μαΐου 7, 2008

Τι αστυνομία θέλουμε‏…

.

Από το

.

Με αφορμή το περιστατικό στη Θεσσαλονίκη:
1. Θέλουμε μια αστυνομία εκπαιδευμένων αστυνομικών, οι οποίοι θα είναι ευγενικοί με τους νόμιμους και αποφασιστικοί με τους παράνομους.
2. Θέλουμε μια αστυνομία, που δεν θα δείχνει τα δόντια της μόνο σε μαζικές εκδηλώσεις -πορείες, μέτρα κ.λ.π.- αλλά στο καθημερινό έγκλημα.
3. Θέλουμε μια αστυνομία, από αστυνομικούς, που θα ξέρουν τι να κάνουν κάθε στιγμή, χωρίς καθοδήγηση από τις μοτορόλες για το παραμικρό.
4. Θέλουμε μια αστυνομία, να φτάνει πριν το έγκλημα για να το αποτρέψει κι όχι μετά το έγκλημα, για να το διαπιστώσει.
5. Θέλουμε μια αστυνομία, που θα είναι παρούσα όταν ο “ανώνυμος” πολίτης τη χρειάζεται και όχι μια αστυνομία στην υπηρεσία των “επωνύμων”.
6. Θέλουμε μια αστυνομία στην οποία ο αστυνομικός θα είναι ευτυχισμένος όταν βοηθήσει ένα νομοταγή πολίτη και όχι όταν θα διευκολύνει το παράνομο πάρκιγκ του “επώνυμου”.
7. Θέλουμε μια αστυνομία, με ίση μεταχείριση προς όλους, όχι ραγιαδισμό και τεμενάδες στους “επώνυμους”, θαραλλέα απέναντι στο σκληρό κακοποιό και όχι φτηνό γελοίο τσαμπουκά, στον ήσυχο πολίτη.
8. Θέλουμε μια αστυνομία, η οποία θα περνά χειροπέδες ακαριαία, στον πολίτη που τολμά να πει στον αστυνομικό “ξέρεις ποιός είμαι εγώ, ρε;”. Αυτό στην Αμερική σημαίνει επιτόπου εκτέλεση. Στην Ελλάδα ο αστυνομικός ανοίγει διάλογο με τον κύριο “ξέρεις ποιός είμαι εγώ, ρε;”.
9. Θέλουμε μια αστυνομία, η οποία δε θα “τακιμιάζει” με τους ανθρώπους της νύχτας, ούτε θα κατουριέται στη θέα των “φουσκωτών”, των “νονών” και των “μπράβων”.
10. Θέλουμε μια αστυνομία ευγενέστατη στις συστάσεις της, φιλική προς τον πολίτη, αλλά αποφασιστική, που θα εφαρμόζει το Αγγλικό δόγμα: “αστυνομικός που δίνει δεύτερη φορά την ίδια εντολή σε πολίτη, απολύεται” (εδώ βλέπουμε αστυνομικούς να έρχονται στα χέρια με τον ανόητο πολίτη, που θέλει ντε και καλά να παρκάρει εκεί που του απαγορεύει ο αστυνομικός. Σε ποιά χώρα του κόσμου θα σου πει ο αστυνομικός “not here” και θα ανοίξεις διάλογο μαζί του;).
11. Θέλουμε μια αστυνομία, στην οποία θα υπηρετούν άνθρωποι με ψυχική και σωματική υγεία, οι οποίοι θα επιβάλλουν το νόμο, με μια ματιά μόνο. Όχι σαπιοκοιλιές!
12. Τέλος, επειδή τα πράγματα είναι απλά, θέλουμε μια αστυνομία, όμοια με αυτή, που υπάρχει σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο. Τίποτε άλλο, απλά ΑΝΤΙΓΡΑΨΤΕ!